06-09-10

Triatlon Balen

 De triatlon… oh oh, de triatlon… ;) Zoals ik al eerder schreef, was mijn voorbereiding niet zoals het zou moeten. Zondagmorgen zelf bleken de omstandigheden ook nog eens alles behalve ideaal. Normaal was ik zelfs niet ingeschreven voor deze triatlon, maar omdat we met zoveel bloggertjes gingen zijn; had ik me op de valreep toch ingeschreven. Uiteindelijk zegde zowat iedereen af, behalve Stefke, Tinneke en Wim en ondergetekende :-)

Mijn verkoudheid bleek opeens terug erger, waardoor ik ’s morgens nauwelijks wist te ademen; maar dat kwam gelukkig wel een beetje vrij gedurende de dag.

Vrijdag was ik dan nog eens tijdens het fietsen naar het werk in volle vaart tegen een beest gefietst, of een beest tegen mij gevlogen, of misschien wel allebei, wie zal het zeggen? Een aanrijdingsformulier werd niet ingevuld, voor het beest was alle hulp toch te laat gekomen :-) In ieder geval had ik nét onder mijn rechteroog een niet zo zachte aanvaring gehad met één of ander vliegend gespuis, en omdat het nog te vroeg en te mistig was, had ik mijn fietsbril niet kunnen dragen. Gevolg was dat ik sinds zaterdag een dik oog had en dat mijn ooglid voortdurend zat te trillen. Irritant!

Ik had dus absoluut geen zin om mee te doen; maar Bert was een uur voor dat ik uit mijn bed kroop al met de fiets naar Balen vertrokken, zodat hij 93km later ter plekke zou zijn om mij aan te moedigen. Bovendien lijk ik meestal het beste te presteren op een wedstrijd wanneer ik vooraf geen zin heb, dus wie was ik dan om de boel af te blazen?

De voorbereiding (inschrijven, wisselzone zoeken, alles opstellen, …) was chaotisch en ik was content toen ik in de wisselzone eindelijk Stefke, Wim en Tinneke spotte. Toen konden mijn zenuwen een beetje bedaren en kon ik me mentaal beginnen klaarstomen voor wat er komen zou, nadat alles in de wisselzone wat op orde stond. Ik was trouwens blij dat er hier maar één wisselzone was, en geen 2 aparte (zwemmen/fietsen en fietsen/lopen apart) zoals in Lommel. Dat scheelt toch weer in gedoe.

Een dikke vijf minuten alvorens we moesten beginnen zwemmen werden we al te water gelaten. Het water was een aangename 19° - “aangenaam” weliswaar door het surfpakje dat ik zaterdag nog rap rap in Decathlon was gaan kopen. Het was dan wel slechts 1.5mm dik, maar toch maakte het de plons in het frisse water een stuk draaglijker dan het anders zou geweest zijn.

De start van het zwemmen was op zijn zachtst gezegd rampzalig! Ik had me redelijk achteraan opgesteld; omdat ik niet overzwommen wilde worden. Het probleem was echter dat mijn crawl veel sneller was dan dat de mensen vóór mij zwommen en dat ik er dus niet voorbij geraakte. Ik probeerde al schoolslagzwemmend voorbij deze mensen te geraken; maar gezien dit in slalom gebeurde, was het erg vermoeiend en was ik direct buiten adem. Tegen dat ik eindelijk wat plaats had om door te zwemmen; was mijn ademhaling compleet om zeep en zag ik het onmogelijk om op een relaxte manier crawl te zwemmen. Ik vond wel mijn ritme in een snelle schoolslag en haalde op die manier nog een boel mensen in, zelfs veel crawlzwemmers.

Ik moest me echt aan mijn armen omhoog trekken om via de loopbrug uit het water te geraken; de plotse omschakeling  van een horizontale positie naar een verticale doet zeer rare dingen met je evenwicht. Terwijl Bert me van aan de kant stond toe te schreeuwen dat ik zo goed bezig was, vloekte ik dat het zwemmen me zo veel moeite had gekost en haastte ik me naar de wisselzone. Ook hier verloor ik veel tijd; het leek alsof ik totaal niet vooruit geraakte. Eindelijk begon ik dan toch te fietsen.

Ach… het fietsen… een goede voorbereiding van eender welke wedstrijd, houdt in dat je ook het parcours goed bestudeert. Ik had wel een beetje op het kaartje zitten staren, maar blijkbaar was één belangrijk detail me toch ontgaan: i.p.v. de gebruikelijke 20km moest er 25km gefietst worden! Ergens rond 17km begon het te dagen dat ik no way near die wisselzone was. Bovendien had ik rond 14km getwijfeld over de richting toen twee mannen met bordjes om de richting aan te geven mij niet op tijd hadden zien komen, omdat ze te druk bezig waren een auto van het parcours te weren, en mij redelijk laat pas hadden aangegeven welke kant ik uit moest. Ik was er rond 17km dus vast van overtuigd dat ik daar verkeerd gereden was – moet je kunnen hé, tijdens een wedstrijd – en had veel zin om te stoppen van zodra ik mijn fiets in de wisselzone zou parkeren.

Fietsen bleek echter opnieuw mijn sterkste onderdeel te zijn en ik legde de 25km af in zo’n 53min, toch bijna 28.5km/u. Gezien de hevige tegenwind tijdens het lange stuk naast het kanaal, vond ik dat echt niet slecht. Bovendien  vernam ik van een andere deelnemer in de wisselzone dat ik eigenlijk niet verkeerd gereden was, maar dat de afstand voor iedereen wel degelijk 25km was!

Ik ruilde dus vlug de fietsschoenen voor de loopschoenen en met lood in mijn benen begon ik aan het laatste onderdeel. De zon brandde en het parcours was nagenoeg volledig in de volle zon. Ik had dorst, mijn benen weigerden dienst en ik kreeg steken in mijn zij. Had ik mezelf tijdens het fietsen al een paar keer vervloekt omdat ik me telkens toch weer inschrijf voor zo’n wedstrijden; tijdens het lopen werd er nog véél meer gevloekt! ;-) Meermaals overwoog ik te gaan wandelen, maar ik zag dat mijn tempo toch nog onder de 6min/km bleef. Niet veel, maar toch zo rond de 5:45 ongeveer. Over de 5.5km (het is blijkbaar echt wel moeilijk om een juist parcours af te meten!!!) deed ik een dik half uur, incl. de wisselzone.

Dit bracht me eindelijk over de eindmeet met een totale tijd incl. wisselzones van 1:39:49. Niet de tijd die ik voor ogen had, maar dat was de afstand ook niet; dus vergelijken heeft weinig zin. Ik heb bovendien alles gegeven wat er in zat; dat dit niet zo veel bleek te zijn had ik wel zien aankomen, dus echt ontgoocheld ben ik ook niet.

Ik ben trots dat ik de triatlon toch zo goed en zo kwaad als mogelijk heb afgelegd en zie wel enorme ruimte voor verbetering:

  • meer vooraan starten bij het zwemmen en zien dat ik mij comfortabel genoeg voel om toch crawl te zwemmen ook al is het daar survival of the fittest (in de andere betekenis) in die onderwater jungle 
  • mijn tempo tijdens het fietsen nog zien op te krikken 
  • de overgang van fietsen naar lopen vaker trainen zodat ik niet met elastieken benen begin te lopen
  • terug meer op snelheid in het lopen trainen en ook wat meer lange, trage duurlopen doen

Deze verbetering zal pas voor volgend jaar zijn; want de volgende triatlon (Mechelen) is al binnen 2 weken; dus veel potten ga ik daar niet breken ;-) Ik weet gewoon nog iets beter waar ik me aan kan verwachten; en als ik tegen dan ook nog eens eindelijk van mijn verkoudheid afben; kan ik misschien hier of daar nog wel mijn tijden iets scherper stellen.

En volgend jaar… gaan we er pas echt een lap op geven!!!

 

19:28 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Toch knap gedaan hoor!!!

Gepost door: wendy | 06-09-10

Reageren op dit commentaar

Respect lady!

Gepost door: Homer | 06-09-10

Reageren op dit commentaar

Ik heb je gehoord vlak voor je start en je klonk zo ziek als iets. (Dat heb ik je toen natuurlijk niet gezegd). Dus in alle zelfde omstandigheden (even weinig getraind) zit daar nog massa's verbetering in, want een ziek lichaam houdt tegen. Dat je nog vertrokken bent verdient al een medaille. Volgend jaar wordt jouw tria-jaar ! en nu DIKKE PROFICIAT !

Gepost door: kaat | 06-09-10

Reageren op dit commentaar

Zoals reeds gezegd op zondag een knappe prestatie Jess, ik deed maar 2 stukjes mee en moet zo stilletjes aan ook gaan toegeven aan dit virus....
En ook ik had last van die rubbere benen bij de overgan toch wel bizar.

Gepost door: wim | 06-09-10

Reageren op dit commentaar

je bent superkritisch voor jezelf) (wat goed is, want zo motiveer je jezelf hé), maar verdikke meid...je doet het toch maar efkes hé, zo'n triatlon!! Ik vind dat je echt wel een dijk van een prestatie hebt neergezet en dat met een verkoudheid en een dik oog ;-) Dikke proficiat!!

Gepost door: Ruthje | 06-09-10

Reageren op dit commentaar

Je hebt het toch maar gedaan hé en nog niet eens zo slecht vind ik. Zonder verkoudheid en met een beetje meer goesting kan je in Mechelen al een stuk beter, denk ik.
En volgend jaar komt het helemaal goed.

Gepost door: Spencerwoman | 07-09-10

Reageren op dit commentaar

Het zou eens aardig zijn je vloeken op te nemen. Goed gepresteerd.

Gepost door: Tiny | 07-09-10

Reageren op dit commentaar

Ik ben trots op je en helemaal goed gedaan, ondanks dat je wat zenuwachtig was van te voren!.
Volgend jaar nog sneller.
Groet rinus.

Gepost door: Rinus | 08-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.