26-09-10

Dwars door Mechelen!

Vandaag de eerste keer meegedaan aan Dwars door Mechelen. Een thuiswedstrijd; die kon niet ontbreken op mijn lijstje! Gisterenavond had ik nochthans spijt dat ik al ingeschreven was, want we waren op een super leuk feestje en we lagen pas om 5u in ons bed. Auch. De 3 glaasjes witte wijn had ik misschien beter ook niet gedronken, maar och, eigenlijk was ik toch niet echt getraind en ging ik maar gewoon lopen tegen 5:30 of trager.

Mijn lichaam blijft mij verbazen... Ik verschiet telkens opnieuw van wat het kan!

Ik startte redelijk rustig, de eerste km tegen 5:21. Ik dacht: oh het gaat precies wel iets sneller dan 5:30; maar ik wist dat er 6km lang naast de Dijle moest gelopen worden en als je daar wind langszij hebt; zou het daar wel eens zwaar kunnen worden. Het leek echter behoorlijk windstil en inmiddels was het zachtjes aan't regenen. Ideaal loopweer eigenlijk, you all know I looooove running in the rain!

Km 2 versnelde ik nog beetje meer, ik had intussen iemand in het vizier gekregen die ik niet wilde lossen en die versnelde, dus ik ook, want ik voelde dat het wel lukte. De 2de km klokte ik af op 5:16. Daarna ging het tegen 5:14; 5:17, 5:14 en zo zat er al 5km op na 26:22.

Ik stond op dat moment al versteld van mezelf en ervaarde iets merkwaardigs: mijn conditie vertelde me dat ik véél meer kon. Maar mijn benen gingen niet sneller. Stilaan voelde ik ze ook wat stijfjes worden. In mijn schema stonden donderdag nog versnellingen van 100 en 200m tegen 4:30 en doordat ik dat tempo nog niet zo goed ken, had ik ze véél te snel gelopen (eerder tegen 3:30 à 4min/km) Ik voelde deze intervalletjes dus ook nog wat in mijn benen.

Na die 5km begon ik nog wat te versnellen, want ik wist dat de laatste 3km in het centrum waren en dus sowieso sneller door de ambiance en het feit dat de finish nabij is.

Km 6 ging dan tegen 5:07 en 7 zelfs tegen 4:55. Dat was toch iets te hoog gegrepen, ik viel in km 8 terug naar 5:11, daarna 5:03 in km 9 en de laatste halve kilometer ging tegen 4:52!

Ik ging de finish dus over na 49:14 wat een dik vet PR zou zijn; ware het niet dat het volgens mijn Garmin slechts 9,5km was (volgens de organisatie 9,7). Gemiddeld kom ik op 5:10, wat technisch gezien alsnog een PR is, als ik het extrapoleer naar 10km = 51:40 en mijn PR staat op 52 :-)

Niet te geloven dus; want ik heb helemaal niet afgezien behalve de laatste kilometers en eigenlijk had ik de eerste kilometers nog sneller kunnen lopen. Voor Hasselt ga ik dus heel duidelijk onder de 50 duiken als alles goed gaat!

Ik had helemaal niet verwacht dat ik dat nu al terug zou kunnen. Het feit blijft dat ik sinds mei niet zoooo veel gelopen heb en meer gefietst en gezwommen heb. Dat looptrainingen belangrijk zijn blijkt nu wel: mijn benen waren echt niet zo sterk als een half jaar geleden. MAAR mijn conditie zit wel zéér goed en dat heb ik echt wel te danken aan het fietsen (en misschien ook een beetje aan het zwemmen). JOEPIE!!!!

18:49 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

24-09-10

Dream big

Deze week was deze video een hype op facebook

 

 

vooral het laatste stukje. The guy finished a f*ing Iron Man!

En vandaag las ik deze post: http://www.nomeatathlete.com/ironman-wisconsin-recap/

Een Iron Man... Really...? Could I...??? Seriously...?

20:30 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-09-10

De triatlon van Mechelen!

Voor de triatlon had ik dus beslist niet voluit te gaan; maar had ik Odile beloofd bij haar te blijven en er samen een leuke dag van te maken. De dag zelf voelde ik me eigenlijk goed en had ik er misschien wel voor kunnen gaan; maar beloofd is beloofd!

Véél te vroeg waren we aan de start, om 10u moesten we beginnen zwemmen en we hadden voor de zekerheid om 9u afgesproken. In Balen was dat uurtje echt wel nodig geweest omdat ik daar alles nog moest zoeken; maar hier was alles vlak bij elkaar, met als gevolg dat we nog een dik half uur hebben staan bibberen. Want het was koud, en het regende ook een beetje. Voor een loopwedstrijd vind ik dat nog wel fijne omstandigheden, maar als je in een ijskoude vaart moet zwemmen en daarna moet fietsen, mag het toch iets warmer.

Het water van de Leuvense Vaart was ook maar 16 graden; en dat hebben we geweten! Onze voeten waren al redelijk gevoelloos van de km te wandelen op blote voeten van wisselzone naar de start van het zwemmen; maar toen we eenmaal in het water waren, begon ook de rest behoorlijk gevoelloos te worden. Gelukkig hadden we beiden wel zo’n eenvoudig surfpakje gehaald bij Decathlon, maar toch was het echt wel koud.

Voor mij was het de 3de keer dat ik in zo’n koud water terecht kwam en de eerste keren had ik daar echt last van, maar hoewel het nu nog kouder was; kon ik dat eigenlijk perfect naast me neerleggen. Odile had er veel meer last van en geraakte maar moeilijk vooruit. Ik bleef in haar buurt; zwom telkens even op mijn eigen tempo en wachtte dan weer tot ze bij was. De stukjes dat ik crawl zwom gingen deze keer echt héél goed, ik lette ook op de oriëntatie en mijn techniek en mijn zelfvertrouwen om crawl in open water te zwemmen heeft toch weer een boostje gekregen. Stilaan begin ik dus te denken dat het volgend jaar wel gaat lukken van in’t begin crawl te zwemmen.

Na een tijdje werden we opeens ingehaald door de eerste troep mannen, die 10min na ons vertrokken waren. Ik slaagde erin genoeg op zij te gaan zodat ze mij niet overzwommen, maar Odile kreeg wel langs alle kanten de nodige trekken en duwen door die horde op hol geslagen venten.

Uiteindelijk kwamen we na 25min uit het water en haastten we ons in de mate van het mogelijke (op gevoelloze voeten) naar onze fiets. Ik was heel blij met mijn beslissing mijn fietstruitje aan te doen voor het fietsen; want het was niet alleen koud en winderig; maar we fietsten op een tempo dat voor mij nét niet snel genoeg was om het echt warm van te krijgen, dus was mijn truitje echt wel nodig. Over het fietsen deden we 51min.

De wissel van fietsen naar lopen was heel raar omdat ik nog steeds geen gevoel had in mijn voeten. Ik moest wisselen van schoenen maar voelde helemaal niet wat ik deed met mijn voeten; alsof ik bij iemand anders schoenen aan het aandoen was; echt gek! Doordat ik niet echt doorgefietst had, bleef het gevoel van “elastieken benen” redelijk beperkt, echt vermoeid waren ze niet. Het gevoel in mijn tenen is echter pas volledig teruggekomen na 3km lopen!

De finish kwam er na 1u55min, na een laatste kleine spurt, het laatste wat er nog in zat heeft ze er uit geperst :-)

Mijn tweede en haar eerste 1/8ste tria zit er dus op; en hoewel zij het zich tijdens de wedstrijd zelf beklaagd heeft, denk ik wel dat er volgend jaar nog zullen volgen :-) Ik ken dat gevoel immers maar àl te goed ;-)

Ik ben enerzijds blij met mijn beslissing er niet zelf voor te gaan, anderzijds ben ik natuurlijk wel benieuwd wat ik zou gekund hebben ;-) Maar we zullen volgend jaar in de lente wel zien wat ik aankan; nadat ik een hele herfst en winter goed getraind heb. Bovendien zal ik dan weer een marathon in de benen hebben, wat volgens mij ook wel zal helpen!

Nu voel ik mij zo goed als genezen en kan ik dus niet wachten om er terug in te vliegen. Vandaag nog even rusten maar morgen: LOPEN VERDOMME!!!



20:15 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (5) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

13-09-10

When life hands you lemons... You make lemonade!!

Een van mijn motto’s (heb er wel een paar ;-)) die ik aanhang, staat hierboven in de titel.
“when life hands you lemons, you make lemonade”. ’t Leven geeft je namelijk niet altijd alles wat je wil en soms moet je er gewoon het beste van maken. Niet blijven zitten en zagen, maar de zaken omkeren zodat je er alleen maar beter van wordt. Zo probeer ik de dingen te zien en positief te blijven in alle omstandigheden.

In zo’n geval moet je dan ook vaak je plannen laten varen of enigszins bijschaven; en dat is ook wat ik nu moet doen voor de komende weken!

Toen ik de triatlon van Mechelen, Dwars door Mechelen en Dwars door Hasselt plande had ik geen idee dat het in juli zo warm zou zijn waardoor ik niet genoeg liep; en had ik zeker geen idee dat ik bijna heel augustus ziek zou zijn. Opgeven doe ik echt niet, maar mijn verwachtingen bijschroeven is wel zo realistisch; teleurstellingen kan ik echt wel missen!

Voor de triatlon van Mechelen heb ik dus beslist dat ik bij Odile ga blijven. Zij is op vakantie in Kroatië en heeft daar ook niet de meest ideale omstandigheden om te trainen (ijskoud water en geen deftige fiets) en het lijkt me gewoon veel leuker om die dag samen met haar die triatlon met een glimlach te tackelen dan om mezelf tot het uiterste te drijven; als ik toch al weet dat er niet zo veel in zit. Ik beschouw de triatlons van dit jaar dus gewoon als oefening; ik weet nu zo’n beetje waaraan ik me kan verwachten, waarmee ik rekening mee moet houden en volgend jaar sta ik als een veel wijzer vrouw aan de start (allez, lig ik wijzer in het water).

Wat Dwars door Mechelen betreft: 56minuten lijkt me niet overdreven (PR staat op 52:02 – in Geel dit jaar), als ik beter kan: leuk! Kan ik niet beter, so be it! In Dwars door Hasselt plande ik de 15km te doen, maar dat is al binnen een maand en ik kan op dit moment maar met moeite 10km doen; dus ga ik me inschrijven voor de 10 en hoop ik gewoon op beter dan Mechelen.

Een week later (16/10 is het dan de beurt aan de aflossingsmarathon in Brussel, waar ik deelneem samen met Eva, Odile, Kaat, Herman en Jeroen. Ik neem ook daar 10km voor mijn rekening. Liefst van al zou ik daar maar 53min over doen (tempo van 5:18min/km) maar of dat tegen dan al haalbaar is, is maar een grote vraag. Ik ga er in ieder geval mijn bestje voor doen!

Ik ben in ieder geval heel blij dat ik niet ben ingeschreven voor een najaarsmarathon; ik zou serieus teleurgesteld zijn als ik daarvoor moest passen. Op een kleinere wedstrijd kan je gewoon je verwachtingen bijstellen, maar bij een marathon is dat echt zonde. Dat moet ik sommigen van jullie niet vertellen hé!?

De rest van het najaar plan ik nog ergens een 10km het voorlaatste weekend van november (iemand een suggestie?) en zou ik graag knallen op de Eindejaarscorrida in Leuven. Reeds twee keer heb ik dat aan mijn neus zien voorbij gaan; en deze keer wil ik er écht wel eens bij zijn. Een tijd van zo’n 1u2min op de 12km lijkt me daar wel haalbaar tegen dan (5:10min/km), gesteld dat alles goed gaat!

Maar… als alles dan ECHT heel goed gaat… dan… sta ik op 11 april 2011 waarschijnlijk aan de start van … de marathon van Rotterdam ;-)

20:00 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

06-09-10

Triatlon Balen

 De triatlon… oh oh, de triatlon… ;) Zoals ik al eerder schreef, was mijn voorbereiding niet zoals het zou moeten. Zondagmorgen zelf bleken de omstandigheden ook nog eens alles behalve ideaal. Normaal was ik zelfs niet ingeschreven voor deze triatlon, maar omdat we met zoveel bloggertjes gingen zijn; had ik me op de valreep toch ingeschreven. Uiteindelijk zegde zowat iedereen af, behalve Stefke, Tinneke en Wim en ondergetekende :-)

Mijn verkoudheid bleek opeens terug erger, waardoor ik ’s morgens nauwelijks wist te ademen; maar dat kwam gelukkig wel een beetje vrij gedurende de dag.

Vrijdag was ik dan nog eens tijdens het fietsen naar het werk in volle vaart tegen een beest gefietst, of een beest tegen mij gevlogen, of misschien wel allebei, wie zal het zeggen? Een aanrijdingsformulier werd niet ingevuld, voor het beest was alle hulp toch te laat gekomen :-) In ieder geval had ik nét onder mijn rechteroog een niet zo zachte aanvaring gehad met één of ander vliegend gespuis, en omdat het nog te vroeg en te mistig was, had ik mijn fietsbril niet kunnen dragen. Gevolg was dat ik sinds zaterdag een dik oog had en dat mijn ooglid voortdurend zat te trillen. Irritant!

Ik had dus absoluut geen zin om mee te doen; maar Bert was een uur voor dat ik uit mijn bed kroop al met de fiets naar Balen vertrokken, zodat hij 93km later ter plekke zou zijn om mij aan te moedigen. Bovendien lijk ik meestal het beste te presteren op een wedstrijd wanneer ik vooraf geen zin heb, dus wie was ik dan om de boel af te blazen?

De voorbereiding (inschrijven, wisselzone zoeken, alles opstellen, …) was chaotisch en ik was content toen ik in de wisselzone eindelijk Stefke, Wim en Tinneke spotte. Toen konden mijn zenuwen een beetje bedaren en kon ik me mentaal beginnen klaarstomen voor wat er komen zou, nadat alles in de wisselzone wat op orde stond. Ik was trouwens blij dat er hier maar één wisselzone was, en geen 2 aparte (zwemmen/fietsen en fietsen/lopen apart) zoals in Lommel. Dat scheelt toch weer in gedoe.

Een dikke vijf minuten alvorens we moesten beginnen zwemmen werden we al te water gelaten. Het water was een aangename 19° - “aangenaam” weliswaar door het surfpakje dat ik zaterdag nog rap rap in Decathlon was gaan kopen. Het was dan wel slechts 1.5mm dik, maar toch maakte het de plons in het frisse water een stuk draaglijker dan het anders zou geweest zijn.

De start van het zwemmen was op zijn zachtst gezegd rampzalig! Ik had me redelijk achteraan opgesteld; omdat ik niet overzwommen wilde worden. Het probleem was echter dat mijn crawl veel sneller was dan dat de mensen vóór mij zwommen en dat ik er dus niet voorbij geraakte. Ik probeerde al schoolslagzwemmend voorbij deze mensen te geraken; maar gezien dit in slalom gebeurde, was het erg vermoeiend en was ik direct buiten adem. Tegen dat ik eindelijk wat plaats had om door te zwemmen; was mijn ademhaling compleet om zeep en zag ik het onmogelijk om op een relaxte manier crawl te zwemmen. Ik vond wel mijn ritme in een snelle schoolslag en haalde op die manier nog een boel mensen in, zelfs veel crawlzwemmers.

Ik moest me echt aan mijn armen omhoog trekken om via de loopbrug uit het water te geraken; de plotse omschakeling  van een horizontale positie naar een verticale doet zeer rare dingen met je evenwicht. Terwijl Bert me van aan de kant stond toe te schreeuwen dat ik zo goed bezig was, vloekte ik dat het zwemmen me zo veel moeite had gekost en haastte ik me naar de wisselzone. Ook hier verloor ik veel tijd; het leek alsof ik totaal niet vooruit geraakte. Eindelijk begon ik dan toch te fietsen.

Ach… het fietsen… een goede voorbereiding van eender welke wedstrijd, houdt in dat je ook het parcours goed bestudeert. Ik had wel een beetje op het kaartje zitten staren, maar blijkbaar was één belangrijk detail me toch ontgaan: i.p.v. de gebruikelijke 20km moest er 25km gefietst worden! Ergens rond 17km begon het te dagen dat ik no way near die wisselzone was. Bovendien had ik rond 14km getwijfeld over de richting toen twee mannen met bordjes om de richting aan te geven mij niet op tijd hadden zien komen, omdat ze te druk bezig waren een auto van het parcours te weren, en mij redelijk laat pas hadden aangegeven welke kant ik uit moest. Ik was er rond 17km dus vast van overtuigd dat ik daar verkeerd gereden was – moet je kunnen hé, tijdens een wedstrijd – en had veel zin om te stoppen van zodra ik mijn fiets in de wisselzone zou parkeren.

Fietsen bleek echter opnieuw mijn sterkste onderdeel te zijn en ik legde de 25km af in zo’n 53min, toch bijna 28.5km/u. Gezien de hevige tegenwind tijdens het lange stuk naast het kanaal, vond ik dat echt niet slecht. Bovendien  vernam ik van een andere deelnemer in de wisselzone dat ik eigenlijk niet verkeerd gereden was, maar dat de afstand voor iedereen wel degelijk 25km was!

Ik ruilde dus vlug de fietsschoenen voor de loopschoenen en met lood in mijn benen begon ik aan het laatste onderdeel. De zon brandde en het parcours was nagenoeg volledig in de volle zon. Ik had dorst, mijn benen weigerden dienst en ik kreeg steken in mijn zij. Had ik mezelf tijdens het fietsen al een paar keer vervloekt omdat ik me telkens toch weer inschrijf voor zo’n wedstrijden; tijdens het lopen werd er nog véél meer gevloekt! ;-) Meermaals overwoog ik te gaan wandelen, maar ik zag dat mijn tempo toch nog onder de 6min/km bleef. Niet veel, maar toch zo rond de 5:45 ongeveer. Over de 5.5km (het is blijkbaar echt wel moeilijk om een juist parcours af te meten!!!) deed ik een dik half uur, incl. de wisselzone.

Dit bracht me eindelijk over de eindmeet met een totale tijd incl. wisselzones van 1:39:49. Niet de tijd die ik voor ogen had, maar dat was de afstand ook niet; dus vergelijken heeft weinig zin. Ik heb bovendien alles gegeven wat er in zat; dat dit niet zo veel bleek te zijn had ik wel zien aankomen, dus echt ontgoocheld ben ik ook niet.

Ik ben trots dat ik de triatlon toch zo goed en zo kwaad als mogelijk heb afgelegd en zie wel enorme ruimte voor verbetering:

  • meer vooraan starten bij het zwemmen en zien dat ik mij comfortabel genoeg voel om toch crawl te zwemmen ook al is het daar survival of the fittest (in de andere betekenis) in die onderwater jungle 
  • mijn tempo tijdens het fietsen nog zien op te krikken 
  • de overgang van fietsen naar lopen vaker trainen zodat ik niet met elastieken benen begin te lopen
  • terug meer op snelheid in het lopen trainen en ook wat meer lange, trage duurlopen doen

Deze verbetering zal pas voor volgend jaar zijn; want de volgende triatlon (Mechelen) is al binnen 2 weken; dus veel potten ga ik daar niet breken ;-) Ik weet gewoon nog iets beter waar ik me aan kan verwachten; en als ik tegen dan ook nog eens eindelijk van mijn verkoudheid afben; kan ik misschien hier of daar nog wel mijn tijden iets scherper stellen.

En volgend jaar… gaan we er pas echt een lap op geven!!!

 

19:28 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

03-09-10

Ready or not...

Zondag de Triatlon van Balen! Een "echte" triatlon. Voor pro's zijn de afstanden een lachertje, maar alles in totaal zal ik toch ongeveer anderhalf uur bezig zijn, terwijl ik van een 10km wedstrijd op een goei 50min afben. Easy peasy zal het dus niet worden.

Ready or not is de titel en dat slaat op de niet zo ideale voorbereiding van de laatste weken. Vlak voor Pukkelpop nog zeer goed bezig, de donderdag dat Pukkpop begon 's morgens nog 8km gaan lopen; en de vrijdagmorgen samen met Bert naar het 50m openluchtbad in Hasselt wat baantjes gaan trekken.

Ik vrees dat het daar is misgelopen. Tijdens het zwemmen geraakte ik onmogelijk opgewarmd en na een tijdje deden mijn longen echt pijn van het koude water. Normaal is dat water in de zomer toch zo'n 23°, maar doordat het zoveel geregend had de dagen voordien; was het maar juist 20°. Het was dus niet echt een succes en het duurde nadien nog meer dan een uur vooraleer ik het niet meer koud had; terwijl het intussen buiten toch zo'n 24° graden en erg zonnig was.

Die zondag begon ik verkouden te worden en tegen maandag zat ik met een verstopte neus, keelpijn, hoesten, ... klassieke "herfst"verkoudheid dus.

Een week later (afgelopen dinsdag) was ik het beu en dankzij een flinke dosis hoestsiroop en pilletjes om mijn neus vrij te krijgen; was ik opgekikkerd en ging ik na het werk lopen "om te zien of ik het nog kon". Een half uurtje draaide uit op een uurtje omdat het wel ok voelde; maar het tempo van 6:30 voelde toch erg zwaar aan. Nadien ging ik met Bert nog even zwemmen; ik deed ongeveer 1300m waarin 1 keer 500m aan een stuk op 11min.

Woensdag ging ik tijdens de middagpauze zwemmen; wat tips gegeven aan een collega en zelf wat op techniek gelet.

Donderdag tijdens de middag wat intervals op de piste gelopen met 2 andere collega's; 3 keer 1000m tegen 5min/km. 's Avonds bij mijn onderbuur een les YOGA van P90x gaan meedoen. Jawadde! 1,5u waarvan 1u toch wel serieeeeus vermoeiend was. Wie denkt dat yoga voor watjes is: guess again! Ik stond te trillen op mijn benen omdat mijn spieren zo hard moesten werken en stond al heel vlug in het zweet.

Vandaag dan voor de eerste keer met 2 collega's mee naar 't werk gefietst. Zo'n 23km op een goei 50min. En 's avonds weer terug natuurlijk :-) 'k Ga proberen dat voortaan zeker 2 keer per week te doen, en mogelijk op termijn nog wat op te voeren.

 

Door die dikke week verkoudheid en sport-stop dus niet meteen de ideale triavoorbereiding, maar we zullen wel zien waar we stranden.

Voor 500m zwemmen reken ik zo'n 15min, 20km fietsen graag op ongeveer 45min, dan nog 5km lopen, pakweg 30min omdat mijn benen moe gaan zijn van het fietsen... Dan nog een minuut of 2 verliezen in de wisselzones; dus het zal ongeveer 1u32 zijn :-) Ben benieuwd!

Ik beschouw het vooral als een goede oefening voor Mechelen binnen 2 weken, waar ik hopelijk nog iets beter zal presteren! (maar daar is het wel 750m zwemmen!)

19:28 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |