27-10-10

Oefening baart kunst

images?q=tbn:ANd9GcRpargs1pVpX8_miZ4QUFLbF-uLJRo3Jg7Hd4ffmVFvnn0QR6c&t=1&usg=___oLkPWzIoqnfDurIp-KhHsByPFU=Het is nu een kleine 5 maanden geleden dat ik mijn stoute schoenen uittrok, me inschreef voor privé zwemlessen en een redder van het zwembad in Mechelen tegen mij zei: “laat maar eens zien hoe jij crawl zwemt”. “Maar ik heb nog nooit crawl gezwommen, ik heb geen idee wat ik moet doen!?” was mijn – enigszins paniekerige – reactie. “Maakt niet uit, laat dan maar zien wat jij dénkt dat crawl is”.

Wat had ik graag op video laten vastleggen hoe mijn vrije interpretatie van crawl er op dat moment uitzag. Het zou vast en zeker een YouTube hit geworden zijn! Gemiste kans!

Ik verzoop zo ongeveer die eerste keer en het duurde een paar lessen alvorens ik in het grote bad mocht. That’s right, ik moest in het begin in het kinderbadje. Toegegeven, het was er lekker warm, maar waarschijnlijk was dat van die kindjes hun pipi en ik voelde me ook wel een beetje belachelijk. Ik was dus heel blij toen ik in het grote bad mocht, maar het duurde toch lang alvorens ik comfortabel 1 baantje kon zwemmen.

De overgang van 1 naar 2 baantjes ging redelijk vlot. Maar toen duurde het nog veel langer alvorens ik comfortabel meer dan 2 baantjes kon zwemmen. Er zat nog een dikke maand tussen het moment dat ik 2 baantjes kon zwemmen en het moment dat ik meer dan 2 baantjes kon zwemmen. Het rare was, dat die “klik” er opeens voor zorgde dat ik probleemloos 10 of 20 baantjes kon zwemmen; zomaar; zonder nadenken. Dat was half augustus, vlak voordat ik ziek werd en bijna een maand amper zwom.

Ik zwem sinds half september redelijk consequent 2 à 3 keer per week, soms doe ik trainingen die ik gekregen heb van de redder die me leerde zwemmen; maar ik vind het nog heerlijker om gewoon rechttoe, rechtaan baantjes te trekken, net zoals ik ook enorm van een lange duurloop kan genieten. Meestal zwem ik dan 2km en nog wat, op een uurtje, mét muziek in mijn oren dankzij mijn speciale zwem-mp3speler!

En nu, sinds een paar weken, zijn er de Iron Girls trainingen. I <3 it!!! We beginnen de training met wat drills die je drijfvermogen, je positie in het water, je armbeweging, je beenbeweging en wat-nog-allemaal moeten verbeteren. Vervolgens schakelen we over op een aantal setjes zoals 3 keer 100m progressief (elk baantje een beetje sneller dan het vorige) en daarna 3 keer 100m degressief (elk baantje een beetje trager dan het vorige – logica!), dan weer 200m met mijn goede vriend - de pull buoy, enz enz.

Het zijn heel afwisselende trainingen die vooral de nadruk leggen op techniek; iets wat bij crawl zwemmen e-nooooorm belangrijk is. Ik weet niet wat de “officiële” verhouding is, maar ik heb zo’n beetje het gevoel dat het 90% techniek is en slechts de overschot kracht en uithoudingsvermogen. Telkens als we een drill hebben gedaan om een specifiek onderdeel van de crawlbeweging te verbeteren, concentreer ik me nadien op dat onderdeel wanneer ik zwem. De moeilijkheid bestaat erin op al die dingen tegelijk te letten; nu let ik vooral op dat ene aspect en “vergeet” ik de rest een beetje. :-)

Hopelijk wordt heel de beweging op de duur een automatisme en zwem ik zonder nadenken een perfecte crawlslag. Tot dan is het oefenen, oefenen, oefenen, maar gelukkig doe ik dat héééééél graag!

Voor al diegenen die nog geen crawl kunnen zwemmen maar die het wel zouden willen kunnen... Of die het aan het leren zijn en die het nog niet goed kunnen... Een hart onder de riem. Je kunt het! Gewoon doen!

20:04 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Goe gedaan Jess, als je iets wil moet je ervoor gaan!!!

Gepost door: Wendy | 27-10-10

Reageren op dit commentaar

Dit lijkt helemaal op mijn trainingen van vorig jaar. Daar was het ook zo. En was het genieten !

Gepost door: kaat | 27-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.