25-11-10

Spinning@home take two

Ik zet het raam van de slaapkamer helemaal open. De ventilator staat klaar. Buiten vriest het bijna, maar binnen gaat het stomen. Een matje ligt op de grond. Met mijn fiets in de lift naar boven; vertikaal, het past maar net. Trekkie op de rollen, een handdoek op mijn stuur, een bidon water in de daarvoor voorziene houder. Ik kies een spinning podcast op mijn Ipod en begin vol goede moed en nog meer goede voornemens te trappen.

 

5 minuten: dit voelt goed, lekker afreageren en de wind op mijn gezicht (van de ventilator, maar als ik mijn ogen toe doe, zie ik weilanden met paarden en koetjes)

10 minuten: ik begin te zweten en ben blij dat er een matje onder mijn fiets ligt; de quickstepvloer kan immers niet tegen liters water

15 minuten: ik stop met te proberen recht te staan als de mevrouw van de podcast zegt dat ik dat moet doen. Op een echte spinningfiets lukt me dat prima, maar op mijn koersfiets heb ik moeite om de juiste weerstand te vinden  om te kunnen rechtstaan zonder dat ik “doortrap”

20 minuten: ik wou dat het zomer was en dat ik buiten aan het rijden was; want lang kan ik mezelf met mijn visualisatie niet voor de gek houden

25 minuten: de mevrouw van de podcast zegt voortdurend dat ik goed bezig ben en ik moet terugdenken aan Evy Gruyaert. Die zei dat ook toen ik mijn allereerste looppasjes zette met haar S2R podcasts, nu bijna 4 jaar geleden

30 minuten: ik begin het beu te worden maar denk aan de triatlons van volgend jaar waarin ik vlot 30km/u wil kunnen rijden

35 minuten: de mevrouw van de podcast belooft dat we zijn toegekomen aan het laatste zware liedje en ik geef alles wat ik nog heb in een sprint naar de finish op muziek van de Foo Fighters

40 minuten: de podcast voorziet een cooldown; maar ik installeer in plaats daarvan mijn yogamatje en doe daar de 20 minuten durende podcast “yoga for runners”. Ik merk al vooruitgang tov de vorige sessie, ha! Alweer een kleine overwinning!

  

Na een uurtje sporten ben ik blij dat ik het toch gedaan heb; ook al is het zo donker, ook al had ik geen zin, ook al heb ik de herfstblues, ook al lonkte de zetel. Soms moet je gewoon DOEN; niet denken. Achteraf zal je altijd blij zijn, beloofd.


 

20:43 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Just do it...

Gepost door: wim | 25-11-10

Reageren op dit commentaar

Een geboren sportster?

Gepost door: Tiny | 25-11-10

Reageren op dit commentaar

Knappe training :-)

Gepost door: Herman | 26-11-10

Reageren op dit commentaar

Zalig, kan mij helemaal terugvinden in je postje.

Gepost door: Wendy | 26-11-10

Reageren op dit commentaar

ik ben op zoek naar een podcast om te kunnen spinnen, waar kan ik die vinden ?
GROETJES

Gepost door: lourdes | 05-01-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.