01-12-10

Over tapijtjes en testjes

Hoewel de sneeuw vaak voor verkeersellende zorgt en ook mijn koersfiets er niet echt van houdt, maakte mijn hartje gisteren toch een klein sprongetje toen ik zag dat er een laagje sneeuw lag. Het was geen dik pak en de strooidiensten hadden op de wegen puik werk verricht; maar waar ik wilde lopen lag een bijna maagdelijk witte loper voor me uitgerold. Ik telde 2 fietssporen en net evenveel paren voetstappen, slechts een enkeling had zich op dit pad gewaagd.

Voorzien van shirt+thermisch truitje+winddicht jasje, handschoenen en een hoofdband tegen de koude en een hoofdlamp om het donker te weren, legde ik 9 heerlijke kilometers af in het winterse landschap; waarbij ik slechts 1 andere loper met een hond kruiste. De wilde konijntjes die heersen over dit terrein staken scherp af tegen de witte sneeuw; alsook de zwarte poes die ik zag, van wie ik vurig hoopte dat ze een warm thuis had om terug naartoe te trekken zodat ik ze volgende week niet ergens bevroren in de sneeuw terugvind :-(

De temperatuur tijdens het lopen viel goed mee; maar nadien overviel mij een koude van binnenuit die nog minstens een uur duurde. Zelfs in een heet bad zat ik nog met kippenvel en met lichte tegenzin maakte ik me daarna klappertandend klaar om naar de Iron Girls zwemtraining te vertrekken. Het idee van een koud zwembad klonk niet erg aantrekkelijk; maar gelukkig is het water in Duffel warmer dan in de meeste zwembaden en ik weet ook best dat het na een paar baantjes doorzwemmen al lang niet meer uitmaakt. Bovendien maakte Odile al gauw korte metten met mijn stoute voorstel om te spijbelen, bedankt meid :-)

De coach liet ons ook meteen warm krijgen: na een paar baantjes loszwemmen moesten we een 400m test doen. We zouden dit binnenkort eens herhalen om te zien hoeveel vooruitgang we geboekt hebben. Ik ben al lang blij dat ik intussen comfortabel crawl kan zwemmen en dat ook 1500m aan één stuk geen probleem meer is. Van zwemsnelheid heb ik echter totaal geen benul. Ik wist zo ongeveer dat ik over de 1500m vorige week een dik half uur had gedaan; maar eigenlijk was ik vergeten naar de klok te kijken, dus erg nauwkeurig was dat allemaal niet. Ik had geen idee welk tempo nodig was om die 400m snel af te leggen zonder dat ik me al van in het begin opbrandde.

Uiteindelijk zwom ik iets sneller dan ik de vorige weken de langere afstanden zwom en ik had het gevoel dat ik dit heel gelijkmatig heb volgehouden. Volgens mij zat er nagenoeg geen verval op mijn tempo. Ik vind het bij zwemmen wel makkelijk om een vast tempo aan te houden omdat je tempo automatisch samenhangt met het moment dat je ademt. Het uitademen maakt ook zodanig veel lawaai dat je heel duidelijk een ritme kan onderscheiden en direct merkt als het opeens verandert :-) Ik legde de 400m af in 8’15’’; ook dat zei me niet veel. Daarna vond ik online ergens dat 400m gemiddeld tussen de 8 en de 10 minuten wordt afgelegd, dus was ik wel tevreden.

Het zal nu dus kwestie worden van ook wat op snelheid te trainen om deze tijd binnenkort scherper te kunnen stellen. Ik zou liefst 3 keer per week trainen ipv de huidige 2 keer; zodat ik 1 training volg bij de Iron Girls, 1 training een “rustige duurzwem” doe om kilometers te maken en dan nog 1 snelheidstraining. Ik ga dus nog eens op zoek moeten naar een geschikt moment wanneer het niet te druk is in het zwembad om die laatste training ook in mijn agenda ingepast te krijgen.

En ondertussen: let it snow, let it snow, let it snow!

16:43 Gepost door Jess | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Chicccccc !

Gepost door: kaat | 01-12-10

Reageren op dit commentaar

SUPER !

Gepost door: kaat | 01-12-10

Reageren op dit commentaar

hé, de eerste keer wou hij niet posten... en nu al drie reacties van mij ! Allez, de boodschap zal wel duidelijk zijn zeker ?

Gepost door: kaat | 01-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.