Vandaag de 10km wedstrijd in Evere. Ik had écht geen goesting om mijn bed uit te komen; uitzonderlijk eens tot half negen geslapen (een unicum voor mij) en eigenlijk wilde ik nog wat langer blijven liggen. Maar mijn liefje probeerde me toch te motiveren om te gaan; en bovendien ging Steven er ook zijn; dus toch maar mezelf uit bed gesleept.

Het was prachtig, zonnig weer; en ik had er al iets meer zin in. Toen we aan de start stonden was de zin écht daar; en ook leuk: ik was niet zenuwachtig! Diegenen die mij al bezig gezien hebben vóór een wedstrijd weten dat ik altijd één brok zenuwen ben; maar omdat ik vandaag eigenlijk niet veel verwachtigingen had; was ik héél relax. Ik zag het dus echt wel goed zitten om er een beetje een (kleine) lap op te geven!

Het parcours liep zo langs voetbalvelden; hier en daar over gras, met zandpaden; eigenlijk een heel tof parcours. Geen snel parcours door het gras; en de bochtjes, maar het zou zeker niet gaan vervelen; hoewel er rondjes moesten gelopen worden.

Ik startte aan 5:30 en wilde dit graag heel de tijd volhouden; dan zou ik binnenkomen op 55min en dat had ik héél mooi gevonden.

Maar... wel... Mijn tijd was... 11min! Op de 2km dan. Toen was er iets in mijn linker harmstring geschoten; ik voelde het zo echt "tssjk" doen. Deed absoluut geen deugd. Ik probeerde het er zowat uit te stretchen; maar het werd alleen maar erger en erger... Helaas, ik moest er mee ophouden; kon zelfs nog amper normaal stappen; laat staan lopen :-(

Echt stom dus; want ik begon er juist terug zin in te krijgen; we waren er toch effe naartoe moeten rijden, vriendje (die met mij meeliep; als steun) en ik elk 5€ betaald... dan al na 2km stoppen is behoorlijk balen...

Thuisgekomen ijs gelegd; en dat ga ik nog een paar keer herhalen. Mijn humeur werd even overschaduwd door dikke regenwolken hoor! Maar ja; niets aan te doen... Hopelijk trekt het rap weg!