02-01-11

Zondag = LDL-dag

LDL = Lange Duur Loop.

Vandaag weer met Greet, Luc en David op pad. 18km stond er op het schema, en er was een wandeltocht van Aktivia niet ver van bij ons waar je 14km of 18km kon lopen. Omdat Greet maar anderhalf uur wilde lopen, deden we met ons viertjes de tocht van 14km en liepen wij terug naar huis terwijl zij al in haar auto kroop. Zo kwamen wij aan net geen 18km uit toen we bijna thuis waren.

Het verschil met vorige marathontraining is immens: ik schoot toen pas zeer laat in actie; terwijl ik nu al vroeger langere duurlopen doe, zodat mijn beentjes gewend zijn aan 20+ afstanden. Een ander groot verschil: ik liep al mijn lange duurlopen toen alleen, behalve de leuke 30er met Carmen. Nu sta ik er niet alleen voor! De kilometers vliegen op deze manier veel sneller voorbij, ik wil al niets anders meer :-)

Volgende week staat er 21km op het programma en die gaan we mogelijk in Boortmeerbeek lopen; op weer een tocht van Aktivia. Dit was het tochtje van vandaag:

toerke110102.jpg

14:43 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (7) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

20-09-10

De triatlon van Mechelen!

Voor de triatlon had ik dus beslist niet voluit te gaan; maar had ik Odile beloofd bij haar te blijven en er samen een leuke dag van te maken. De dag zelf voelde ik me eigenlijk goed en had ik er misschien wel voor kunnen gaan; maar beloofd is beloofd!

Véél te vroeg waren we aan de start, om 10u moesten we beginnen zwemmen en we hadden voor de zekerheid om 9u afgesproken. In Balen was dat uurtje echt wel nodig geweest omdat ik daar alles nog moest zoeken; maar hier was alles vlak bij elkaar, met als gevolg dat we nog een dik half uur hebben staan bibberen. Want het was koud, en het regende ook een beetje. Voor een loopwedstrijd vind ik dat nog wel fijne omstandigheden, maar als je in een ijskoude vaart moet zwemmen en daarna moet fietsen, mag het toch iets warmer.

Het water van de Leuvense Vaart was ook maar 16 graden; en dat hebben we geweten! Onze voeten waren al redelijk gevoelloos van de km te wandelen op blote voeten van wisselzone naar de start van het zwemmen; maar toen we eenmaal in het water waren, begon ook de rest behoorlijk gevoelloos te worden. Gelukkig hadden we beiden wel zo’n eenvoudig surfpakje gehaald bij Decathlon, maar toch was het echt wel koud.

Voor mij was het de 3de keer dat ik in zo’n koud water terecht kwam en de eerste keren had ik daar echt last van, maar hoewel het nu nog kouder was; kon ik dat eigenlijk perfect naast me neerleggen. Odile had er veel meer last van en geraakte maar moeilijk vooruit. Ik bleef in haar buurt; zwom telkens even op mijn eigen tempo en wachtte dan weer tot ze bij was. De stukjes dat ik crawl zwom gingen deze keer echt héél goed, ik lette ook op de oriëntatie en mijn techniek en mijn zelfvertrouwen om crawl in open water te zwemmen heeft toch weer een boostje gekregen. Stilaan begin ik dus te denken dat het volgend jaar wel gaat lukken van in’t begin crawl te zwemmen.

Na een tijdje werden we opeens ingehaald door de eerste troep mannen, die 10min na ons vertrokken waren. Ik slaagde erin genoeg op zij te gaan zodat ze mij niet overzwommen, maar Odile kreeg wel langs alle kanten de nodige trekken en duwen door die horde op hol geslagen venten.

Uiteindelijk kwamen we na 25min uit het water en haastten we ons in de mate van het mogelijke (op gevoelloze voeten) naar onze fiets. Ik was heel blij met mijn beslissing mijn fietstruitje aan te doen voor het fietsen; want het was niet alleen koud en winderig; maar we fietsten op een tempo dat voor mij nét niet snel genoeg was om het echt warm van te krijgen, dus was mijn truitje echt wel nodig. Over het fietsen deden we 51min.

De wissel van fietsen naar lopen was heel raar omdat ik nog steeds geen gevoel had in mijn voeten. Ik moest wisselen van schoenen maar voelde helemaal niet wat ik deed met mijn voeten; alsof ik bij iemand anders schoenen aan het aandoen was; echt gek! Doordat ik niet echt doorgefietst had, bleef het gevoel van “elastieken benen” redelijk beperkt, echt vermoeid waren ze niet. Het gevoel in mijn tenen is echter pas volledig teruggekomen na 3km lopen!

De finish kwam er na 1u55min, na een laatste kleine spurt, het laatste wat er nog in zat heeft ze er uit geperst :-)

Mijn tweede en haar eerste 1/8ste tria zit er dus op; en hoewel zij het zich tijdens de wedstrijd zelf beklaagd heeft, denk ik wel dat er volgend jaar nog zullen volgen :-) Ik ken dat gevoel immers maar àl te goed ;-)

Ik ben enerzijds blij met mijn beslissing er niet zelf voor te gaan, anderzijds ben ik natuurlijk wel benieuwd wat ik zou gekund hebben ;-) Maar we zullen volgend jaar in de lente wel zien wat ik aankan; nadat ik een hele herfst en winter goed getraind heb. Bovendien zal ik dan weer een marathon in de benen hebben, wat volgens mij ook wel zal helpen!

Nu voel ik mij zo goed als genezen en kan ik dus niet wachten om er terug in te vliegen. Vandaag nog even rusten maar morgen: LOPEN VERDOMME!!!



20:15 Gepost door Jessica Berden | Permalink | Commentaren (5) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |